شهروندان در برنامه ریزی ها سهیم می شوند

در دوره گذشته مدیریت شهری به همان معادل که تمرکز اختصاص ای روی مدل سازی و اجرای پروژهای مبصر عمرانی مشابه تاسیس بزرگراه و پل و…، آن هم با درآمد حاصل از سودا انبوهی و تبدیل در طرح تفصیلی و کاربری زمین ها وجود داشت، اضافه کیفیت زندگی شهروندان بوسیله حاشیه رانده شده حیات. ولی حالا مدیریت جدید قصبه تهران ارتقای کیفیت زندگی شهروندان را در اجازه فقره راحتی داده و به دیدن می رسد اهالی محله های شهر، نقش مهمی در تصمیم گیری برای اجرای پروژه های محلی و حتی پروژه های کلانشهری خواهند داشت. در ادامه با «علیرضا فراهانی» مدیر سیاستگذاری و دستور کار ریزی راهبردی شهرداری تهران درباره رویکردها و سیاست های مدیریت متاخر شهری و نقش شهروندان درون غرض سازی های شهرداری گفت وگو کرده ایم.   

در دوره جدید بر اساس هدف «تهران شهری برای همگی» کیفیت زندگی اهالی ولایت بیشتر تک توجه است. مدیریت شهری چه محاکمه هایی برای تحقق این شعار دارد؟
رویکرد مدیریت شهری داخل دوره گذشته، طراحی و اجرای پروژه های مبصر بوسیله اختصاص در سیستم حوزه حمل ونقل قرین تاسیس بزرگراه بود. آن رویکرد پیاده شدن اساس نظرسنجی ای که از شهروندان انجام شده است، زمینه ساز نارضایتی های یدکی از وضعیت ترافیک، آلودگی هوا، فساد داخل شهرداری و همچنین افزایش فاصله طبقاتی و ناعدالتی در نمونه برخورداری برزن های بالا و پایین ده شد. اما رویکرد دوره متاخر مدیریت شهری، برنامه ریزی و غرض گیری با مشارکت شهروندان است. چراکه نظرسنجی ها نشان می دهد بسیاری از پروژه های ارشد حوالی گذشته مطلوب نظر اهالی آن منطقه نبوده است.  
 کدام پروژه مبصر شهری می تواند مصداقی برای این مدعا باشد؟
به عنوان شهید مدیریت های پیشین شهر تهران درون پروژه ساخت بزرگراه های نواب خواه امام علی(ع) بر ماخذ طرح های بالادستی ای که بخاطر ایالت تهران ستایش شده است، غرض گرفت در نقاطی از شهر یک شاهراه شریانی بسازد. اما درون اجرای این طرح حصه شدن محله هایی که در سطر بزرگراه قرار داشتند، تک توجه استراحت نگرفت. این بغرنج حتی در دیگر پروژه های کوچک تر حزن مشخص وجود و نارضایتی مردم را به دلیل شرکت ندادن آنها در فرایند غرض گیری پروژه ها به همراه داشت. به نشانی شهید سنگفرش شدن خیابانی در قلب یک محله یا حتی جمع آوری زباله و… عزب بر اساس دریافتن شهرداری از آن پروژه انجام می شد و شهروندان مشارکتی در فرایند غرض گیری نداشتند.
این نوع تصمیم گیری و مشارکت ندادن آدم داخل پروژه ها چه مشکلی ساختن می کرد؟

بوسیله نشانی مثال درون موضوع تفکیک و جمع آوری زباله که اتفاقاً فرایندی مشارکتی است و احتیاج به همراهی قطعی شهروندان دارد، شهرداری در راستای همان نوع غرض گیری ها، با فراغت دادن سطل های مبصر زباله، وظیفه تفکیک زباله را خودش به عهده می گرفت. شاید این مسئله تا زمانی که شهرداری با کمبود بودجه مواجه نبود، بوسیله ظاهر مشکلی خلق کردن نمی کرد اما وقتی با کمبود بودجه روبه رو شد و از طرفی از طرف انبازی شهروندان را اندوه با خود نداشت، جمع آوری خاکروبه و تفکیک زباله بوسیله معضلی بزرگ تبدیل می شد.
با این توضیح، شهروندان چگونه قرار است درون رویکرد جدید مدیریت شهری با شهرداری در فرایند غرض گیری و اجرای پروژه ها انبازی داشته باشند؟
یکی از رویکردهای مدیریت شهری جدید در برنامه سوم توسعه، ویرایش وفاق شهروندان با شهرداری یا طلبیدن مشارکت شدید پر حرارت آنها است. برای شکل پذیری این رویکرد راحتی پیاده شدن این است که برنامه ریزی ها با مردم ادا شود. یعنی در سطحی که امکان مشارکت قطعی آدم درون غرض گیری ها بود دارد، آنها با شهرداری همکاری کنند.
این شریک ها چگونه بوسیله ارتقای کیفیت زندگی شهروندان که از رادیکال ترین شعارهای حوالی جدید مدیریت شهری است می انجامد؟
تو منطقه و کوچه امکان اینکه برنامه ریزی ها با مشارکت مردم انجام شود اعلی است. اما بخاطر اینکه مطمئن شویم برنامه ریزی هایی که با مشارکت مردم انجام می شود داخل نهایت به ارتقای سطح کیفی عمر آنها در شهر منجر خواهد شد، داخل ساختار شریک مردم در پروگرام ریزی ها به اختصاص تو خیابان کوچک ها به متمایز های زیست پذیری درون بطرف خانه توجه کرده ایم. تو واقع چهار بعد «کالبدی، فعالیتی، زیست محیطی»، «مدنی»، «اقتصادی» و «حکمروایی» به عنوان معیارهای زیست پذیری درون نظر محزون شده است. از طرفی یکی از مهم ترین معیارهای عبرت این چهار بعد با اتمام پرسشنامه از شهروندان جستجوگر می شود. اینکه آنها چقدر از خدمات بهداشتی، فضای سبز و… که در کوچه فراهم شده است رضایت دارند. درنهایت با این روش، فاصله، کمبودها و مشکلات هر کوچه با استانداردها و مدل برخورداری محله های دیگر تعیین می شود. در این وعده است که پس از شناخت مشکلات، با حضور خویشتن مردم پروگرام ریزی ها و نیز سهم آنها تو انبازی با شهرداری و همچنین سهم دیگر نهادها مشخص خواهد شد.
این رویکرد جدید که به مشارکت انسان درون تصمیم گیری ها و برنامه ریزی ها به ویژه در محله های تهران بزرگی می دهد، اینک آغاز شده است؟
بله. این امر با شریک شدن موسسه نوسازی و با یکروز گیری از توان دفاتر نوسازی درون تهیه برنامه توسعه برزن آغاز شده است. یعنی شرایط زیست پذیری و کیفیت زندگی درون خیابان کوچک ها سنجیده شده و با کمک خود آنها به راهبردها و چشم اندازهای آینده محله رسیده ایم.
نقش و جایگاه شورایاری ها تو پروگرام ریزی و تصمیم گیری ها کجاست؟
شورایاری ها در دوره جدید نقش پررنگ تازگی خواهند داشت. واقعیت این است که تو دوروبر گذشته شورایاری ها عملکرد چندان مثبتی نداشته اند و شریک پایین اهالی محله در گزینش شورایاران بی آرامی معترف کنار این مدعاست. اما اساسی ترین دلیل عملکرد نامناسب شورایاران که گاهی تنها بوسیله مطالبه گری صرف از شهرداری بس می کردند، ساز و کار اجرایی نامناسبی حیات که باعث می شد از ظرفیت آنها استفاده نشود. در نتیجه در رویکرد جدید، سهم شورایاران و همچنین سرای محله، تسهیلگری، مذاکره با شهرداری و اهالی محله بخاطر تغییر یک درخواست عمومی به پروژه مشترک و نظارت بر ایفا پروژه است.
یکی از شاخص های مهمی که می قابلیت برای شکل پذیری شعار «تهران شهری برای همه» برشمرد، ناچیز کردن فاصله میان برخورداری خیابان کوچک های اوج و پایین شهر است. رویکرد جدید مدیریت شهری چه دستور کار ای بخاطر محلول این صعب دارد؟

تو ماده ۲۳ برنامه سوم توسعه شهری آمده است که باید تفاوت برخورداری محله های بلندی و پایین شهر کمتر شود. بخاطر کمتر شدن این فاصله مسلماً باید بودجه بیشتری برای برزن های کم برخوردار قصبه هزینه شود. سازوکاری که در رویکرد جدید برای فراخوانی مشارکت بیشتر اهالی محله ها و شورایاران با شهرداری مدل سازی شده است، می تواند به ارتقای چونی عمر تو این خیابان کوچک ها و کمتر شدن فاصله محله های اوج و پایین شهر منتهی شود.
تو دوره جدید مدیریت شهری، موضوع خرید تراکم تا چه قطع بازنگری یا محدود شده و شهرداری به سمت درآمدهای جماز حاصل از ستاندن مالیات و عوارض بر شهر پیش خواهد رفت؟
در دوروبر گذشته، سهم زیادی از درآمدهای شهرداری بوسیله ساخت وساز تو قصبه وابسته بود که از وضع تغییر در طرح تفصیلی، تکثیر منطقه جدید و نیز گاهی تخلفات بسی کسب می شد. باوجود این بوسیله دلیل بدهی ۶۰ هزاره میلیارد تومانی شهرداری و همچنین تعهداتی قرین حساب نیروی انسانی و… که از قبل وجود داشته است، نوعی رژیم مالی بخاطر شهرداری ساختن شده که لازم است بوسیله آرامی به جانب درآمد پایدار حرکت درنگ. درون رویکرد جدید، شهرداری برای رسیدن به درآمد مستقر باید در ۳ سطح تکثیر درآمدهای مبتنی پهلو یکروز برداری از قریه (عوارض بر ملک، عوارض ترمیم و…)، هماهنگی نهادی بخاطر محرر در شهود عوارض از املاکی مانند بانک ها و نیز قانونگذاری با قدرت عمل کند.
رمز کردید که یکی از منابع درآمدی شهرداری تو پرگیر گذشته تخلفاتی بود که بوسیله نشانی مثال از سودا تراکم و ساخت وسازهای غیرمجاز کسب می شد. با توجه بوسیله اینکه حرکت شهرداری بوسیله جانب درآمدهای مستقر بوسیله صورت دفعی نخواهد بود، چگونه از رخ دادن چنین تخلفاتی جلوگیری می شود؟
باید تو دریافت نرخ هایی که از تاسیس دهات به دست می آید به روزرسانی انجام شود. با این روش، درآمد بیشتری از سطح کمتری از ساخت وساز در بخانه برگشتن کسب خواهد شد. این یعنی شهرداری از جزء اجابت و حلال ساخت وساز تسهیم بیشتری به دست خواهد آورد. قرار محو شهرداری در حوالی متاخر مدیریت شهری تنها به پروژه های کوچک و البته پرشمار محلی کفایت کند و پروژه های بزرگ تمرکز بیشتری روی توسعه، تأمین و تجهیز مترو و حتی نقشه کشی خطوط جدید خواهد داشت.